Beni öfkelendiren hukuk fakültelerinin masrafsız ve kolay açılabilen bir bölüm olmasından istifade edilerekk ”kolay para kazandıracak bir bölüm” olarak görülmesi ve her özel üniversitede bir tane açılması kadar ve hukuk fakültelerinin kontenjanlarının da azaltılmamasıdır..
Mesela neden 250 kişi olmak zorundadır ki?? Bazı üniversitelerde kontenjan 400 kişiyi bulmakta. Hukuk fakülteleri yakında açık öğretim işletme’ye dönecek ve birilerinin para kazanabilmesi için, hem mesleğimizin onurunun zedelenmesine hem de meslektaşlarımızın ciddi şekilde zor günler yaşayacak olmasına göz yumuluyor..

Ondan ziyade, avukatlık sınavı da yapılmaması da bu artışı tetikliyor.
Hukuk fakültesini bitirince ”hiç bir şey yapamazsa avukatlık yapacak olan” arkadaşlarımız mesleği tiye alırcasına, kendisini geliştirmekten uzak bir staj dönemi geçirmekte, sonrasında ”1.000 TL” gibi komik ücretlerle çalışma hayatlarına devam etmek zorunda kalıyorlar..

Sonuç olarak avukatlık mesleği, bireysel yetenek, disiplin, ekonomik güç ve karakter uyumu gerektiren; kendine has karakteri olan bir meslektir.. Bu mesleği herkesin icra edebileceğini düşünmek ile herkesin hakim olabileceğini düşünmek aynı şeydir. Hakim ve hatta hakim adayı olabilmek için bir çok yıpratıcı süreçten geçmek zorunda olan biz hukukçuların, avukat olurken sadece hukuk fakültesini bitirebilmiş olmasının yeterli kabul edilmesi ciddiyetsizliği midemi bulandırıyor..

Bunun için ”avukatlık bağımsızdır” propogandasının arkasına sığınan bir çok hukukçu tanıdım. Onlara göre avukatlık esnaflıktır ve eczacılık gibi isteyenin olabileceği bir meslektir. Böyle vurdumduymaz bir yaklaşım olabilir mi? Madem İktisatçılar – kamu maliyesi mezunları ara dersleri verip ya da master yapıp avukat olsunlar?? Bağımsız ne de olsa? Bunun kabul edilebilir bir yanı şüphesiz yoktur. Bu gün ülkemizde muhasebeci ya da mali müşavir olabilmek için bir çok sınava giriyor insanlar. Bu meslekler de kendilerine göre bağımsız karaktere sahipler halbuki

Hukuk Fakültelerinin sayının artmasının benim için mahsur yok. Ancak kontenjanın azaltılmaması ve avukatlık sınavının gelmemesi halinde hepimizi zor günler bekliyor.
Toplumun mesleğe saygısının azalmasını ve yeni meslektaşların yaşayacağı zorlukları görmezlikten gelmek, buna ses çıkarmamak, mesleğimizin de tabiatına aykırı değil mi?

Saygılar..

a) Vatandaş deyiminden; fiili işlediği sırada Türk vatandaşı olan kişi,

b) Çocuk deyiminden; henüz onsekiz yaşını doldurmamış kişi,

C) KAMU GÖREVLİSİ DEYİMİNDEN; KAMUSAL FAALİYETİN YÜRÜTÜLMESİNE ATAMA VEYA SEÇİLME YOLUYLA YA DA HERHANGİ BİR SURETTE SÜREKLİ, SÜRELİ VEYA GEÇİCİ OLARAK KATILAN KİŞİ,

D) YARGI GÖREVİ YAPAN DEYİMİNDEN; YÜKSEK MAHKEMELER VE ADLÎ, İDARÎ VE ASKERÎ MAHKEMELER ÜYE VE HÂKİMLERİ İLE CUMHURİYET SAVCISI VE AVUKATLAR,

AVUKATLIK KANUNU:
AVUKATLIĞIN MAHİYETİ:
Madde 1 – Avukatlık, kamu hizmeti ve serbest bir meslektir.
(Değişik fıkra: 02/05/2001 – 4667/1. md.) Avukat, yargının kurucu unsurlarından olan bağımsız savunmayı serbestçe temsil eder.
AVUKATLIĞIN AMACI:
Madde 2 – (Değişik fıkra: 02/05/2001 – 4667/2. md.) Avukatlığın amacı; hukuki münasebetlerin düzenlenmesini, her türlü hukuki mesele ve anlaşmazlıkların adalet ve hakkaniyete uygun olarak çözümlenmesini ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasını her derecede yargı organları, hakemler, resmi ve özel kişi, kurul ve kurumlar nezdinde sağlamaktır.
Avukat bu amaçla hukuki bilgi ve tecrübelerini adalet hizmetine ve kişilerin yararlanmasına tahsis eder.
(Değişik fıkra: 02/05/2001 – 4667/2. md.) Yargı organları, emniyet makamları, diğer kamu kurum ve kuruluşları ile kamu iktisadi teşebbüsleri, özel ve kamuya ait bankalar, noterler, sigorta şirketleri ve vakıflar avukatlara görevlerinin yerine getirilmesinde yardımcı olmak zorundadır. Kanunlarındaki özel hükümler saklı kalmak kaydıyla, bu kurumlar avukatın gerek duyduğu bilgi ve belgeleri incelemesine sunmakla yükümlüdür. Bu belgelerden örnek alınması vekaletname ibrazına bağlıdır. Derdest davalarda müzekkereler duruşma günü beklenmeksizin mahkemeden alınabilir.

Bu kadar kanun maddesi gösteriyor ki avukatın kamu hizmeti ve adli yargı görevi yaptığı açıkça ortadadır bu şekilde verilen karar yasaya uygun değildir.